ಒಬ್ಬನೇ ಕಾಣೆಯಾಗುವುದು
ತುಂಬಾ ಬೋರು!
ಅದಕ್ಕೇ ಅವಳನ್ನು
ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ!!!

ಇನ್ಫೋಸಿಸ್ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರ

೧.
ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ತಲೆ ಇನ್ಫೋಸಿಸ್ ಮೇಲೆ
ತಂಪು ತಂಪು ಚಂದ್ರ!
೨.
ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮುಂದೆ ಪಿಳಿ ಪಿಳಿ
ದಪ್ಪ ಕನ್ನಡಕದ ಕಪ್ಪು ಗೋಲ,
ಕತ್ತಲ ಸುಖ ಹೊದ್ದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ
ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಬಿಳಿ ಗೋಲ!
೩.
ಐ-ಕಾರ್ಡು,ಟೈ,ಇಸ್ತ್ರಿ ಮಾಡಿದ ಬಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ
ಹುಚ್ಚು ಕುದುರೆ ಓಟ,
ಅಂಗಿ-ಚೆಡ್ಡಿ ಹಾಕದ ತುಂಟನಿಗೆ
ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆಯಾಟ!
೪.
ಏಳು,ತೊಳೆ,ಹತ್ತು,ಒತ್ತು,ಸಾಯಿ
ಥತ್ ಟ್ರ್ಯಾಜೆಡಿ!
ಪ್ರೇಯಸಿಯರ ಲೆಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ
ಆಹಾ ಕಾಮೆಡಿ!
೫.
ಎಲಿಯಟ್ಟನ ಬರಡು ನೆಲದ ಪಕ್ಕ
ಮೈಸೂರಿನ ಘಮ ಘಮ ಮಲ್ಲಿಗೆ!

ಗಾಜು

ಒಡೆದರೆ ಚೂರು

ದೀಪ
ಆರಿದರೆ ಕತ್ತಲು
ಮಾತು
ಮುಗಿದರೆ ಮೌನ
ಉಸಿರು
ನಿಂತರೆ ಸಾವು.
       ನಿಶ್ಚಿತ ಸತ್ಯಗಳ
       ತೆರೆಯ ಹಿಂದಿನ ಚೌಕಿಮನೆಯಲ್ಲಿ
       ಬಣ್ಣದ ವೇಷಗಳ ಸಾಲು
       ರಾಜ,ರಾಣಿ,ರಾಕ್ಷಸ...

ಹೂವು

ಒಣಗಿ ಕಸವಾಗುತ್ತದೆ,

ನಾನು

ಏನಾಗುತ್ತೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ!

ಮಾತು

೧.
ಮಾತೆಂದರೆ ಸೀರಿಯಸ್
ಚರ್ಚೆ,ವಾದ,ಭಾಷಣ
ಪ್ರಬಂಧ,ವಿಮರ್ಶೆ,ಗಾದೆಯಲ್ಲ...
ಮಾತೆಂದರೆ ಬರೀ ಮಾತಷ್ಟೇ!
ಯಾರದ್ದೋ ಅಫೇರು,ಯಾವುದೋ ಪಿಕ್ಚರು
ಹಾಡು,ಮ್ಯಾಚು,ಜಗಳ
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಪಾಲಿಟಿಕ್ಸು,ಪೋಲಿ ಜೋಕ್ಸು
ಅಥವಾ ಏನಾದರೂ...
ಉಪ್ಪು,ಹುಳಿ,ಖಾರ
ಸಾಕು ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಗೆ!

೨.
ಆದರೆ ವಿಳಾಸ ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ.
ಊರಿನ ಮಳೆ,ಬೆಳೆ,ಹಬ್ಬ,ರೋಗ
ಅಡಿಕೆ ಪೇಟೆ ಧಾರಣೆಯಿಂದ
ಇಲ್ಲಿನ ಸೆನ್ಸೆಕ್ಸು,ಟ್ರೆಂಡಿಗೆ ಹೊರಳುವಾಗ
ಹಳ್ಳದ ಸಂಕದಲ್ಲೋ
ಊರಾಚೆಯ ಕಾಲುದಾರಿಯಲ್ಲೋ
ಬಸ್ಸು ಹತ್ತುವಾಗಲೋ
ರೈಲಿಳಿಯುವಾಗಲೋ
ರಿಕ್ಷಾದವನಿಗೆ ದುಡ್ಡು ಕೊಡುವಾಗಲೋ
ಕರೆಂಟು,ಕೇಬಲ್,ವಾಟರ್,ಪೇಪರ್
ಹಾಲಿನ ಬಿಲ್ಲು ಕಟ್ಟುವಾಗಲೋ
ಹದಿನೈದನೇ ಮಹಡಿಯ ರೂಮಲ್ಲಿ
ಕಸ ಗುಡಿಸುವಾಗಲೋ
ಅಥವಾ ಲೈಬ್ರರಿಯ ಪುಸ್ತಕದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೋ...
ಮಾತಿನ ವಿಳಾಸ ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ!

೩.
ಮಾತು,ಮಾತಾಡುವ ಮೌನ
ಅದಕ್ಕೂ ಅರಮನೆ,ರಾಜ-ರಾಣಿ...
ಎಲ್ಲ ಕವಿತೆಗಷ್ಟೇ!
ಇಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೆ ನೆಲೆಯಿಲ್ಲ
ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕೆ ಬಿಡುವಿಲ್ಲ.
ಶಬ್ದ-ನಿಶ್ಶಬ್ದಗಳ ಮಧ್ಯೆ
ವ್ಯಕ್ತ-ಅವ್ಯಕ್ತಗಳ ಕಿಡಿಗೆ
ಹೊಗೆಯಾಡುವ ಸಂಶಯ ಸ್ಮಶಾನ,
ಗೋಡೆ,ಟೇಬಲ್ಲು,ನೋಟು,ಕೋಟುಗಳ
ಮಾಡರ್ನ್ ಸಂವಾದ.
ಕ್ಷಮಿಸಿ,ದಡ್ಡ ನಾನು
ಹೊರಗಿನವನು!

೪.
ಮಾತಾಡು...
ಬರೀ ಒಂದು ಹನಿಗೆ
ಲೆಕ್ಕ ಸಿಗದಂತೆ ಚೂರಾಗುವಷ್ಟು
ಕಾದಿದ್ದೇನೆ ನಾನು...

ಕಮಲಾದಾಸ್ ರ 'My Grandmother's House' ಕವನದ ಕನ್ನಡರೂಪ

( There is a house now far away where once
I received love……. That woman died,
The house withdrew into silence, snakes moved
Among books, I was then too young
To read, and my blood turned cold like the moon
How often I think of going
There, to peer through blind eyes of windows or
Just listen to the frozen air,
Or in wild despair, pick an armful of
Darkness to bring it here to lie
Behind my bedroom door like a brooding
Dog…you cannot believe, darling,
Can you, that I lived in such a house and
Was proud, and loved…. I who have lost
My way and beg now at strangers’ doors to
Receive love, at least in small change? )

ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮನೆ
ದೂರದಲ್ಲಿದೆ.
ಆ ಮುದುಕಿ ಸತ್ತಮೇಲೆ
ಅವಳ ಬಿಳಿ ಸೀರೆಯಂತೆ
ಮೌನವನ್ನುಟ್ಟ ಮನೆಯ
ಪುಟಗಳ ನಡುವೆ,
ಗೋಡೆಯ ಬಿರುಕುಗಳಲ್ಲಿ
ಹಾವುಗಳು ಹರಿದಾಡಿದವು.
ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಜೀವ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿತು.

ಅದೆಷ್ಟು ಬಾರಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ
ಯೋಚನೆ  ಮಾಡಿಲ್ಲ ನಾನು?
ಕಿಟಕಿಗಳ ಖಾಲಿ ಕಣ್ಣುಗಳಾಚೆ ಇಣುಕಿ
ಹೆಂಚಿನ ಕಾವಿಗೆ ಮೈಯ್ಯೊಡ್ಡಿ
ನೀರವದ ಸದ್ದಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು
ಅಥವಾ ಕಡೇ ಪಕ್ಷ
ಹುಚ್ಚು ನಿರಾಸೆಯಿಂದ
ಬೊಗಸೆ ತುಂಬಾ ಕತ್ತಲು ತಂದು
ಕೊನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿರಲು
ನಾಯಿಯಂತೆ ನೇಮಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ...

ಇಲ್ಲ,
ಆ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ
ಜಿಟಿ ಮಳೆಯ ತಂಪಲ್ಲಿ
ಗುಲಾಬಿ,ಜಾಜಿ,ಮಲ್ಲಿಗೆಗಳೆದುರು
ನಾ ಹೊಸ ಗೆಜ್ಜೆ ಕಟ್ಟಿ ಕುಣಿದಿದ್ದನ್ನ
ನಿನ್ನಿಂದ ಊಹಿಸಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಬಿಡು.
ಈ ಹೊತ್ತಿ ಗೆ ಉಳಿದಿರುವುದು
ದಾರಿಯೊಡನೆ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು
ನೀರಸದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ
ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಬದಲಾವಣೆಗಾಗಿ
ಯಾರ್ಯಾರದೋ ಮನೆ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿ
ಬೇಡುತ್ತಿರುವ ನಾನು ಮಾತ್ರ.                

ಕಮಲಾದಾಸ್ ರ 'An Introduction' ಕವನದ ಕೊನೆಯ ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳ ಕನ್ನಡರೂಪ

(… I met a man, loved him. Call
Him not by any name, he is every man
Who wants a woman, just as I am every
Woman who seeks love. In him . . . the hungry haste
Of rivers, in me . . . the oceans’ tireless
Waiting. Who are you, I ask each and everyone,
The answer is, it is I. Anywhere and,
Everywhere, I see the one who calls himself I
In this world, he is tightly packed like the
Sword in its sheath. It is I who drink lonely
Drinks at twelve, midnight, in hotels of strange towns,
It is I who laugh, it is I who make love
And then, feel shame, it is I who lie dying
With a rattle in my throat. I am sinner,
I am saint. I am the beloved and the
Betrayed. I have no joys that are not yours, no
Aches which are not yours. I too call myself I. )

ನಾನು ಒಬ್ಬನನ್ನ ಭೇಟಿಯಾದೆ,ಅವನನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿಸಿದೆ.

ಅವನಿಗೂ ಒಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟು

ಜಾತಿ ಕುಲ ಗೋತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಹುಡುಕಬೇಡಿ.

ಹೇಗೆ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕಾಡುವ 

ಪ್ರತೀ ಹೆಣ್ಣಿನಂತೆ ನಾನೋ

ಹಾಗೆಯೇ ಹೆಣ್ಣಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕಾಡುವ

ಪ್ರತೀ ಗಂಡು ಆತ.

ಅವನಲ್ಲಿ...ತುರ್ತಿನಲ್ಲಿ ಓದುವ ಹಸಿದ ನದಿಗಳು.

ಮತ್ತೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ...ಶಾಂತವಾಗಿ ಕಾಯುವ ಆಳವಾದ ಸಾಗರಗಳು.

ನೀನ್ಯಾರೆಂದು ಕಂಡ ಕಂಡವರನ್ನೆಲ್ಲ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.

ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ

ಬಂಧಿಯಾದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ

ಉತ್ತರವೂ ಒಂದೇ

'ನಾನು'.

ಅಪರಿಚಿನ ಊರಿನ ಬಾರುಗಳಲ್ಲಿ

ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯವರೆಗೆ ಕುಡಿಯುತ್ತ ಕೂರುವ

ನಗುವ,ಪ್ರೀತಿಸುವ

ಮತ್ತು ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಮಾಡಬಾರದ್ದು ಮಾಡಿದವಳಂತೆ

ಹೇಸುತ್ತ ಮರುಗುವ ನಾನೇ

ಬಡಬಡಿಸುತ್ತ ಸಾಯಲು ಬೀಳುವುದು.

ನಿಮಗದರ ಚಿಂತೆ ಬೇಡ.

ನಾನು ಪಾಪಿ,ಸಂತಳೂ ಕೂಡ

ಪ್ರೀತಿಸಿ ಹಿಗ್ಗಿದವಳು,

ಕುಗ್ಗಿದವಳು ಕೂಡ.

ನಿಮ್ಮದಲ್ಲದ ಯಾವ ಸುಖವೂ ನನ್ನದಲ್ಲ,

ನೋವೂ ಕೂಡ.

ನಿಮ್ಮಂತೆ ನಾನು ಕೂಡ ನನ್ನ ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ

'ನಾನು'.          

ಬರೆದಾದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತೀ ಬಾರಿ
ಪುಟಗಳ ಸಾಲುಗಳ
ಅಕ್ಷರಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವ
ಚಟ ನನಗೆ!
ತುಂಬಿಸಿ ಸುಖಿಸಿದ ತೃಪ್ತಿಯೊಡನೆ
ಮೊಗೆದು ಬರಿದಾಗಿಸಿದ ಬೇಸರ!!!